و مسلمانان و يهوديان تا وقتى در جنگ هستند مخارج خود را تحمل خواهند كرد » . اين تأكيد در ارتباط با يهوديان كه به عهد شكنى شهره بودند اهميت داشت . « يثرب براى اهل اين صحيفه حرم خواهد بود » ؛ اين امر جز اثبات حرم بودن مدينه به اين معنى بود كه در هيچ شرايطى نبايد جنگى ميان دو گروه درگير شود . « پناهندهء به فرد مثل خود فرد بوده و مورد اضرار واقع نخواهد شد » . « در ميان اهل اين قرارنامه ( پذيرندگان آن ) اگر حادثه‌اى روى دهد كه ترس ( توليد ) فتنه از آن باشد مرجع حل آن حادثه خدا و رسول خواهد بود . خداوند با كسى است كه اين صحيفه را حرمت بدارد . « يهوديان با قريش و كسانى كه آنها را نصرت دهند ، تجارت نخواهند كرد و ( همراه مسلمانان ) با كسى كه به يثرب حمله كند خواهند جنگيد . اگر هر كدام از مسلمانان يا يهود طرف ديگر را به پيمان صلحى با همپيمان خود فرا خواند او قبول خواهد كرد مگر آنكه ، آن همپيمان در جنگ با دين باشد . هر جمعيتى صاحب ديارى است كه در آن سكونت دارد » . « اين كتاب از ظالم و خطاكار حمايت نخواهد كرد . هركس از مدينه بيرون رود يا در آن بماند ايمن خواهد بود . خدا و رسول پناه دهنده به هر نيكوكار و پرهيزكارى هستند مگر آنكه از او ستم يا خطايى سرزند . »